De afgelopen honderd jaar

In de afgelopen 105 jaar heeft ‘Ere zij God’ verschillende dirigenten gehad, zie map 'Dirigenten'. Veel concoursen werden gewonnen onder leiding van de heren Weiszenbach,  Gerlof Luhoff en Klaas van der Glas. Maar ook de heer Germ Hofma, een lid van de bekende muzikale Hofma-familie, heeft een bijzonder stempel op het koor gedrukt. Maar liefst 22 jaar ‘stond hij voor het koor’. Onder zijn leiding werd in 1966 zelfs de felbegeerde gouden ‘Noardske Balke´ in de wacht gesleept. Het koor was destijds een begrip in de Friese koorwereld en werd ook wel ‘het koor van Hofma’ genoemd. Zijn zoon Freerk Hofma volgde hem gedurende zeven jaar op, waarna Bouwe Dijkstra en Hans van der Meijden respectievelijk twee en tien jaar het koor dirigeerden.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

Enkele herinneringen aan mijn pake Gerlof Luhoff, dirigent van 'Ere zij God' 1930-1947

 

Gerlof Luhoff werd geboren op 19 april 1880 in Blija en is overleden op 19 juli 1947 te Drachten, 67 jaar oud. Zijn vrouw heette Grietje Terpstra, geboren 13 maart 1883 te Ferwerd en eveneens in Drachten overleden op 25 november 1961. Ze kregen een zoon Petrus en een dochter Trijntje. Ik ben de oudste zoon van Petrus en heet evenals mijn pake Gerlof Luhoff. Gerlof was van beroep verzekeringsagent voor de Algemeene Friesche Levensverzekeringsmaatschappij te Leeuwarden.
Zijn bekendheid in Drachten en omgeving ontleende hij aan zijn muzikale gaven. Hij was een natuurtalent. Zonder muzikale vorming vond hij feilloos de juiste toon en hoorde hij ook direct waar die niet getroffen werd. Zijn leven was zingen. Of hij nu werkte, wandelde of fietste, hij neuriede altijd. Tijdens de wekelijkse repetities werkte hij zich in het zweet. In die zin was hij ambitieus. Hij wilde met zijn koren verder komen. Omdat er nog maar weinigen zijn die de naam Luhoff iets zal zeggen, is het goed hem als een beminnelijke man in herinnering te roepen.

Naast het dirigentschap van “Ere zij God” leidde hij nog enkele koren in nabijgelegen dorpen, zoals Oudega, Boornbergum en Ureterp. Hij wist met die koren goede resultaten op concoursen te halen. Zijn belangrijkste successen behaalde hij echter met “Ere zij God”, een koor dat in de vooroorlogse jaren tot de hoogste amateurstatus wist door te door te dringen. Het was dan ook niet verwonderlijk dat het koor door de omroepleiding van de NCRV werd gevraagd een en andermaal een lang concert voor de radio te verzorgen. 

Een voorbeeld van zo’n optreden is terug te vinden in een NCRV-gids uit de jaren dertig, een gids die zich in het historisch archief van het koor bevindt. Het is buitengewoon spijtig dat mijn pake om financiële redenen geen opleiding heeft kunnen volgen. Hij is daartoe wel aangemoedigd door een zekere Wagenaar, een koormuziekcomponist, maar was niet bij machte er gehoor aan te geven. In die zin heeft hij veel te vroeg geleefd, maar dat geldt voor velen...

In mijn herinnering kon Gerlof Luhoff het als onzakelijke dirigent goed vinden met “omke Oeds”, de man die veertig jaar voorzitter van “Ere zij God” is geweest. Van der Wal was de spil waarom alles draaide. Hij had de zakelijke leiding van het koor en deed dat op een voortreffelijke manier. Hij was er voor zover ik weet altijd en is bij het beschrijven van de historie van het koor niet weg te denken. Zijn kale hoofd staat mij nog levendig voor de geest. Ook aan mijn pake bewaar ik de beste herinneringen. Die heeft na de oorlog echter al gauw de stemvork heeft neer moeten leggen. 

Gerlof Luhoff, opgeschreven t.g.v. het 100-jarig jubileum van “Ere zij God”

Heerde, 14 november 2007 
  

 

 

 

 

 



 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

Dirigent Germ Hofma